بهترین انیمیشن‌های کوتاه تاریخ (۲۶)

بهترین انیمیشن‌های کوتاه تاریخ (۲۶)


لویترا - احسان درخشنده:

شناسنامه‌ی اثر

نام اصلی: Treasure Nest
کشور تولیدکننده:‌ آمریکا
مرکز تولیدکننده: اِم‌اِف‌اِی کامپیوتر آرتس (MFA Computer Arts)
کارگردان: مایک بوربیو (Mike Bourbeau) / مِنگ چوِن تیِن (Meng Chwen Tien) / الیسون باتکین (Allison Botkin)
سال تولید: 2014 میلادی
مدت زمان: 5 دقیقه
ژانر: ماجرایی

بهترین انیمیشن‌های کوتاه تاریخ (۲۶)

خلاصه داستان

شخصیت اصلی انیمیشن کوتاه «آشیانه‌ی گنج»، موجودی آبی رنگ و عجیب است که ظاهرش بیشتر به گربه‌سانان می‌ماند. او نقشه‌ای در اختیار دارد که در ظاهر نقشه‌ی یک گنج است. طبق دستورالعمل نقشه، نوعی پرنده‌ی کمیابِ زرد رنگ باید به جایی مُعَیَن انتقال یابد تا دسترسی به گنج مُیَسَر گردد. موجود آبی تلاش خود را برای دستیابی به گنج آغاز می‌کند اما...

جوایز و افتخارات شاخص

- کسب جایزه‌ از «جشنواره‌ی فیلم سان‌اِسکرین» (Sunscreen Film Festival) در بخش «بهترین اثر انیمیشنی» / سال 2014 میلادی
- کسب جایزه از مراسم «جوایز فیلم لس آنجلس» (Los Angeles Movie Awards) در بخش «بهترین انیمیشن» / سال 2014 میلادی
- کسب جایزه از «جشنوار‌ه‌ی بین‌المللی تصاویر متحرک هالیوود» (Hollywood International Moving Pictures Film Festival) در بخش «بهترین انیمیشن دانشجویی» / سال 2016 میلادی

درباره‌ی اثر

وسوسه و طمع انسان برای یافتن گنج، از موضوعات همواره جذابیست که به کَرّات مورد استفاده‌ی نویسندگان، فیلم‌سازان، انیمیشن‌سازان و سایر اکتران قرار گرفته است. انگیزه‌ی دستیابی به پول و ثروت فراوان، آن هم به طور یک ‌شَبه و یکباره، انگیزه‌ای است که به سختی می‌توان در مقابل آن مقاومت کرد. با این حال، فرجامی که معمولاً‌ برای جویندگان گنج ترسیم شده است، چیزی جز شکست و ناکامی نیست. در مواردی هم که جویندگان موفق به یافتن گنج مورد نظر خود شده‌اند، غالباً به قدری سختی، خسارت و زیان دیده‌اند (چه مادی و چه معنوی) که شاید اگر دوباره به روزِ اولِ جستجو باز گردند، به طور کل بی‌خیال یافتن گنج شوند.

توضیحات بالا را ذکر کردیم تا بگوییم انیمیشن کوتاه «آشیانه‌ی گنج» نیز موضوع «گنج‌یابی» را دستمایه‌ی آفرینش داستان خود قرار داده است؛ البته این بار نیوزی از هیچ انسانی نیست و موجودی خیالی و فانتزی جوینده‌ی گنج است؛ موجودی آبی رنگ که ظاهرش شبیه به گربه‌سانان است ولی شاخ‌های روی سرش به ما می‌فهماند که این جانور، اساساً یک موجود تخیلی و غیرواقعی است.

نقش مکمل موجود آبی، یک موجود زرد رنگ است. او نیز ظاهری عجیب و غریب دارد؛ بسیار شبیه به پرندگان است ولی چنانچه در شکل و شمایل او دقیق شوید، در می‌یابید که هیچ بالی ندارد و به جای دو بال، از دو دست برخوردار است. موجود زرد،‌ علی‌رغم ظاهر مظلوم و دوست‌داشتنی‌اش، یک عادت بسیار بد و اعصاب خُردکن دارد؛ او مدام از خود صدا ایجاد می‌کند؛ فرقی ندارد که خواب باشد یا بیدار، او مثل یک ماشین همیشه فعال، دائماً در حال تولید اصوات گوناگون از خود است. قضیه وقتی جالب‌تر می‌شود که بدانیم، موجود آبی برای رسیدن به گنج خود،‌ باید در یک مسیر طولانی با این موجود مُخِلِ اعصاب همسفر باشد و او را به سلامت به مقصد برساند.

همان‌طور که به اختصار بیان شد، انیمیشن «آشیانه‌ی گنج»،‌ از لحاظ سوژه، اثری جالب و مفرح است. با این که مبنایِ اصلیِ کار یک ایده‌ی کلیشه‌ای است ولی پردازش مناسب داستان سبب می‌شود تا مخاطب، تا انتهای انیمیشن با دو شخصیت بامزه‌ی ماجرا همراه شود. خوشبختانه، پایان داستان نیز جذاب و قابل قبول از کار در آمده است. انتهای غیرمنتظره‌ی داستان، مخاطب را راضی نگه می‌دارد و به او این احساس را منتقل نمی‌کند که وقتش با دیدن این انیمیشن هدر رفته است (کَما اینکه خودِ انیمیشن هم زمانی کوتاه دارد و فقط حدود 5 دقیقه به طول می‌انجامد).

از لحاظ گرافیکی نیز انیمیشن «آشیانه‌ی گنج»‌ اثری قابل قبول است. سبک خاص تصویرگری و تصویرسازی، از ویژگی‌های منحصر به فرد این اثر است؛‌ سبکی که مشابهِ آن را احتمالاً‌ کمتر دیده‌اید. چنانچه به بافت‌های به کار رفته در صورتِ موجود آبی با دقت بنگرید (به خصوص در مواقعی که صورت در نمای بسته نشان داده می‌شود)، متوجه می‌شوید که زمان زیادی صرف پردازش جزییات گرافیکی شده است. سایر بافت‌های گرافیکی نیز ساختار و حالات خاص خود را دارند و احساس تماشای یک اثر بدیع و خلاقانه را به بیننده‌ی آگاه و آشنا به عرصه‌ی انیمیشن منتقل می‌کنند. استفاده از رنگ‌های خانمده و باطراوت، فضاسازی‌های اِنتزاعی و جذاب، و انتخاب نماهای پردهیی برای روایت داستان، از دیگر ویژگی‌های «آشیانه‌ی گنج»‌ است.

علاوه بر جنبه‌های گرافیکی و بصری، از لحاظ صداگذاری نیز می‌توان به انیمیشن معرفی شده در این بخش نمره‌ی قبولی داد. صدایِ موجودِ زرد رنگ بسیار بامزه کار شده است؛ صداهای محیطی،‌ متناسب و به اندازه هستند؛ موسیقیِ اثر نیز با آن که چندان به خاطرماندنی نیست، ولی در حد یک انیمیشن کوتاه، مناسب و ایده‌آل جلوه می‌کند. روی هم رفته، نمی‌توان ایراد خاصی به صداگذاری اثر وارد کرد.

در پایان باید خاطر نشان کرد که انیمیشن «آشیانه‌ی گنج»‌ در جشنواره‌های بین‌المللی هم حضوری درخشان داشته است. علاوه بر سه جایزه‌ای که در ابتدای مطلب به آن‌ها اشاره شد، این اثر موفق به کسب جوایز و افتخارات متعدد از مراسم و جشنواره‌‌های گوناگون شده است. همه‌ی این‌ها می‌تواند مؤید این باشد که با اثری قوی و دوست‌داشتنی مواجه هستیم. نظر شما چیست؟

پی‌نوشت: حتماً انیمیشن را تا پایانِ تیتراژِ انتهایی دنبال کنید. پس از تیتراژ، فرجام پرنده‌ی زرد به تصویر کشیده شده است.

در صورت پخش نشدن ویدئو بر روی لینک زیر کلیک کنید

انیمیشن کوتاه «آشیانه‌ی گنج»